Wat gebeurt er tijdens een plaagdierinspectie?

Voor het bezoek: leg de signalen vast

Noteer waar en wanneer u iets zag of hoorde. Foto's van keutels, knaagsporen, schade of een nestingang kunnen bij de intake helpen. Vertel ook wat u zelf al hebt geprobeerd; dat voorkomt onnodige herhaling van maatregelen.

Ruim sporen niet direct op als dat veilig kan worden uitgesteld. De vindplaats en verspreiding kunnen informatie geven over routes en de omvang van de overlast. Raak keutels of dode dieren niet met blote handen aan.

Wat de specialist op locatie beoordeelt

Welke onderdelen worden bekeken hangt af van het plaagdier en het gebouw. Denk bij knaagdieren aan keutels, knaag- en vetsporen, mogelijke looproutes, voedsel en water, schuilplaatsen en openingen rond deuren, vloeren, wanden en leidingdoorvoeren.

Een plaatsnaam of woningtype bepaalt nooit automatisch de methode. De aangetroffen sporen, bereikbaarheid, veiligheid en wettelijke gebruiksvoorwaarden zijn leidend.

Van bevindingen naar aanpak

Na de beoordeling wordt uitgelegd wat bekend is, wat eventueel nog onderzocht moet worden en welke maatregelen logisch zijn. Bij knaagdieren ligt binnen IPM de nadruk eerst op voorkomen, hygiëne, wering en niet-chemische maatregelen; chemische middelen zijn geen automatische eerste stap.

Voor bedrijven kunnen risico-inventarisatie, plan van aanpak, monitoring, bezoekverslagen en een logboek onderdeel zijn van de afspraken. Bij een particuliere melding kan de verslaglegging eenvoudiger zijn, maar u hoort wel welke vervolgstap wordt voorgesteld en welke kostenfactoren daarbij horen.

Vragen die u na de inspectie moet kunnen beantwoorden

Vraag welke signalen zijn gevonden, welke oorzaak of toegang waarschijnlijk is, welke maatregelen u zelf moet nemen, welke werkzaamheden de specialist uitvoert en wanneer een controle nodig is. Een betrouwbare aanpak maakt ook duidelijk wat nog onzeker is en belooft geen resultaat zonder de situatie te kennen.